Het middle management van een organisatie handelt op basis van allerlei ingesleten patronen om problemen op te lossen. Houd daarmee op, schrijft senior executive Kristen Cox in haar boek Stop decorating the fish. We schrijven een blog over het onderwerp omdat Cox werkt aan de hand van de inzichten van de Theory of Constraints. Ze geeft je lessen als je van plan bent om problemen in de organisatie aan te pakken. Zo kun je nog eens kritisch kijken naar je eigen oplossingen. 

Utah Governor’s Office of Management and Budget wilde kritisch kijken naar de effectiviteit van de staat Utah in de Verenigde Staten. Cox was executive director van deze operatie, die gebaseerd is op de principes van TOC. Zij slaagde erin om een verbetering van de effectiviteit te realiseren van 35 procent . Het gaat daarbij om tientallen miljoenen dollars op structurele basis. In haar boek deelt ze haar lessen met ons. “Stop decorating the fish”, adviseert ze de manager. Ofwel: houd op met je normale patronen. 

Cox beschrijft de zeven verleidingen van een manager die tegen problemen aanloopt (The Seductive Seven). Denk aan problemen als klagend personeel, slechte kwaliteit van diensten en te hoge kosten. 

De verleidingen: 

  1. Meer technologie.
  2. Meer data.
  3. Meer strategie.
  4. Meer training en communicatie.
  5. Meer reorganisaties.
  6. Meer verantwoording (naming and blaming).
  7. Meer geld.


Cox nodigt de doelgroep van haar boek uit om na te denken over deze vermeende oplossingen én over de problemen die ze op zouden lossen. Ze constateert dat in de meeste gevallen de problemen blijven bestaan. Dat komt omdat er een vaste (en logische!) overtuiging bestaat : je moet alle resources die je hebt voor honderd procent bezetten uit oogpunt van efficiëntie. Als gevolg daarvan is het logisch om, als zich problemen voordoen, de efficiëntie van de beschikbare mensen en middelen op te voeren (als er een kostenprobleem is) of die uit te breiden (als er een wachtlijst- of backlogprobleem is). Deze oplossingen werken niet omdat de overtuiging zélf problemen als werkdruk, lange wachttijden en vaak slechte kwaliteit van werk, in stand houdt. Stel je die overtuiging niet ter discussie, dan blijf je in dezelfde cirkel ronddraaien en kom je geen stap verder. 

Kritisch zelfonderzoek 

De les van Cox is: begin met kritisch zelfonderzoek als je één van deze verleidingen tegenkomt in de dagelijkse praktijk. Maar ook als het gaat om eigen oplossingen. Doe een stap terug en stel jezelf de vraag: lossen mijn voorgestelde oplossingen de problemen daadwerkelijk op? Wat ís het probleem eigenlijk? Heb je niet gewoon een symptoom te pakken in plaats van de kernoorzaak van het probleem?  

Een voorbeeld om dit te verduidelijken: kunnen de ziekenhuizen de toestroom van coronapatiënten niet aan omdat er niet genoeg capaciteit beschikbaar is (symptoom)? Of ga je een laag dieper en wordt het capaciteitsprobleem veroorzaakt door het denken in termen van efficiëntie, waarbij geen ruimte is voor overcapaciteit (kernprobleem)? 

Wil je zelf leren hoe je ingesleten patronen herkent én vermijdt door het creëren van doorbraakoplossingen tijdens de vierdaagse training Thinking Processes van de TOC Academy.